Travel Journal

In Cochrane.

(Saturday 27 February 2016) by Louisb
Dinsdag 9 februari. Ushuaia - Rio Grande. 0 km. Totaal 3554 km.
Slecht wer en koud. En een heel harde wind. Ik besluit om tot Rio Grande een zogenaamde collectievo busje te nemen. Het Hostel heeft geregeld dat mijn fiets meekan. Hulde.
Aangekomen in Rio grande heb ik nog een poging ondernomen om een stuk te fietsen. Maar op 6 km werd ik diverse keren in de berm geblaze.
Dit is niet te doen en te gevaarlijk. Ik besluit om een slaapplek te zoeken en morgen verder te gaan.

Woensdag 10 februari. Rio Grande - San Sebastian. 81 km. Totaal 3635 km.
Het is koud, maar de wind is een stuk rustiger. Ik waag het er maar op. Afzien ,dat was het de hele weg. Over 81 km 8 uur gedaan. En het valt mij nog niet eens tegen. Onderweg enkele fietsers tegengekomen. Even praten en dan verder. Bij de Argentijnse grensovergang hebben ze een ruimte voor fietsers. Daar kun je binnen slapen en je eten koken. Er is zelfs een mogelijkheid om je te douchen,en met warm water.
Dank aan de douane van San Sebastian.
Omdat er geen wifi signaal is heb ik geen mogelijkheid om Jan en Henk te feliciteren met hun verjaardag.
Morgen verder.

Donderdag en Vrijdag, 11 en 12 februari. 161 km. Totaal 3796 km.
Rippio en dan ook nog van slechte kwaliteit. Veel gaten en golven en heel veel grote keien.
Geen pretje om 2 dagen hotsend en botsend overheen te fietsen.
En daarbij nog tegenwind met een temperatuur van 15 graden.
Toch nog wel lekker gefietst. Van de omgeving genoten in ieder geval.
Ook nog een stuk of 10 fietsers ontmoet, die het geluk hadden met de rugwind.
Overnacht achter een heuveltje uit de wind e uit het zicht. Het is fris in de nacht. Vrijdag was ik om 4 uur bij de Ferry in Porvenir. Ik dacht dat hij om 6 uur zou vertrekken. Een vriendelijke medewerker vertelde mij dat de eerstvolgende Ferrie pas de volgende middag om 2 uur zou vertrekken.
Een extra rustdag dus.
Vlak bij de veerstoep is een klein cafeetje.
De jonge eigenaar verdient er zijn geld mee. Daarnaast brengt hij toeristen met zijn busje naar een pinguinkolonie 100 km hiervandaan. ardige vent. We hebben in ieder geval leuk gekletst.
Van hem mag ik rustig binnen in de warmte blijven zitten. Ook vind hij het okee dat ik vannacht mijn tent opzet achter het caffeetje. Nog even wat gegeten en dan slapen.
Mijn botten doen toch wel wat pijn.

Zaterdag 13 februari . Porvenier - Punta Arenas. 11 km. Totaal 3806 km.
Om 2 uur vertrekt de Ferry. Na 1 1/2 uur sta ik weer op het vaste land van Zuid Amerika.
Nog even een stukje fietsen naar Punta Arenas. Ik vind al snel een Hospedaje waar ik 2 nachten blijf. Kan ik even bijkomen.

Zondag 14 februari. Punta Arenas. 0 km. Totaal 3806 km.
Vanmorgen mijn fiets en tassen schoongemaakt. Daarna mijn was naar de wasserij gebracht. Vervolgens een koffie + gedronken en daarna nog even door het stadje gelopen. Een lange boulevard en een heel schoon en mooi centrum. Opvallend. In de namiddag de was opgehaald, wat gegeten en terug om te slapen.

Maandag 15 februari . Punta Arenas - Villa Turchuelles. 127 km. Totaal 3933 km.
Vroeg gestart ivm de weersverwachting. De eerste uren bijna windstil, daarna een steeds hardere wind. Maar in ieder geval wel op een mooie verharde weg.En natuurlijk onder weg weer de diverse heuveltjes. Weinig anders gezien dan grasland, Pampa en heel veel schapen. Het schijnt dat er hier schapenboeren zijn met meer dan 2500 hectare grond. Wow. Na 115 km kom ik door een dorpje Turchuelles. Er is 1 winkel waar ik iets te drinken koop en even ga zitten. Daarnanog een stukje fietsen en een mooie plek gevonden om te kamperen. Achter wat begroeing en uit het zicht. Pasta koken en slapen.

Dinsdag 16 februari. Villa Turchuelles - Puerto Natales 120 km. Totaal 4053 km.
Het was koud vannacht. Opstaan een broodje met warme thee en op weg. ]een goede start van de dag.
Het waait behoorlijk. In de loop van de dag neemt de windkracht toe. Na een aantal keren in de berm geblazen te zijn , stopt er op een gegeven moment een truck voor mij. Een man van mijn leeftijd vraagt of ik hulp nodig heb. Ik zeg, nou, als u mij de laarste 40 km mee wilt nemen naar Natales zal ik u erg dankbaar zijn. hij zegt prima en helpt me met de fiets in de truck te leggen.
Gezellig keuvelend bereiken we Natales.
Ik vraag hem of hij zin heeft om even wat te drinken. Dat doethij. Het wordt koffie met iets erbij. Tijdens het kletsen kom ik erachter dat hij gepensioneert is. Heel lang gevaren op een expeditie schip. Vandaar zijn heel erg goede Engels. Na een hartelijk afscheid en hem nogmaals bedankt te hebben gaat hij verder. Goed man.
Al snel een Hospedaje gevonden. Perfect. Douchen , eten en slapen. Morgen verder.

Woensdag 17 februari. Puerto Natales - Tape Aike. 146 km. Totaal 4199 km.
Vroeg vertrokken. Het weer is goed en de wind staat achter. Een prachtige route over klein heuvelsen een 2 tal bergpassen. Gelukkig maar 400 meter hoog en helemaal niet lastig met de rugwind. Na 64 km kom ik aan in Cerro Castillo. De grenspost van Chili. Nadat ik wat gegeten en gedronken heb krij ik binnen 1 minuut mijn uitreisstempel en ga ik 10 km verder over slecht Rippio naar de Argentijnse post. Ook daar binnen 1 minuut weer buiten met een inreisstempel voor Argentina.
Dan nog 13 km Rippio en dan linksaf de RN 40 op. Na 110 km kom ik in Tape Aike, niet meer dan een politiepost en een tankstation.
Even een colaatje drinken en zitten. Daarna verder over een heel slechte Rippio weg.
Dit stuk is 75 km lang. Ik heb me voorgenomen om zeker over de helft pas te gaan kamperen.
Compleet doorgerammeld kom ik rond 8 uur in de avond op het punt. Nog even iets verder om een mooie plek te vinden. De hele nacht niets gehoord of gezien. Wat een schitterende plek.En wat een rust.

Donderdag 18 februari. Tapi Aike - El Calafate. 130 km. Totaal 4329 km.
Vroeg eruit, brood eten met thee. Dan alles inpakken en wegwezen.
Nog 35 km Rippio te gaan, gelukkig was het laatste stuk redelijk goed.
Dan kom ik weer op de RN40 Even een pauze om wat te eten uit mijn voorraad en mijn spieren wat te rekken en strekken.
Heel langzaam draait de weg richting Westen. Dat betekent de wind tegen. Toch is het goed te doen.
Alleen een heuvel van 1000 meter hoogte ligt nog in de weg. Pfooe, dat is even zwaar. Maar het uitzicht boven is fenominaal. Hartstikke mooi. 32 km voor El Calafate even gerust bij een politiepost. Daarna weer tegen de wind in en over een paar kleine heuveltjes naar dat dorp.
Moe maar voldaan, er is zo veel moois te zien onderweg, kom ik aan en vind al snel een hostel. Ik blijf hier 2 nachten want morgen wil ik naar de gletsjer.
Heerlijk douchen en iets eten. Daarna nog even mijn benen strekken in het dorp.

Vrijdag 19 februari. El Calafate. Rustdag. Totaal 4329 km.
Met de bus naar de Gletsjer Perito Moreno.
Ondanks dat ik hier voor de tweede keer ben is het overweldigend. Hier doe ik het dus voor.
Wat een gigantische natuur. Nogmaals geweldig.
Natuurlijk mooie plaatjes geschoten. Lat in de middag valt er wat regen, maar dat kn de pret niet drukken.
Vroeg in de avond terug. Douchen, eten, rust.

Zaterdag 20 februari. El Calafate - Lago Viedma. 132 km. Totaal 4461 km.
Heerlijk geslapen. ontbijt, spullen inpakken en gaan.
De eerste 32km de wind in de rug. Heerlijk. Natuurlijk dezelfde heuveltjes als gisteren. Maar nu een stuk gemakkelijker.
Dan linksaf de RN 40 weer op. Door de bochten in de weg, dan de wind schuin voor, dan schuin achter.
Maar nog steeds goed te doen.
Als ik uiteindelijk linksaf sla gaat het weer echt tegen de wind in. Na een paar km besluit ik een kampeerplekje op te zoeken en te gaan slapen.

Zondag 21 februari. Lago Viedma - Lago Del Desierto. 150 km. Totaal 4611 km.
Vroeg eruit, want vandaag wordt het een lange dag. Eerst 110 km tegen de wind in. Dat valt even vies tegen. Maar het uitzicht op Lago Viedma, de gletsjer en alter richting Monte Fitzroy maakt veel goed en leid ik af.
In El Chaiten aangekomen ga ik eerst boodschappen doen. Aangezien ik verder wil naar de Ferry wil ik voldoende brood en eten hebben voor de komende dagen. Je weet maar nooit. Achteraf een goede beslissing.
Na de pauze nog 36 km overmatig Rippio naar het Lago Del Desierto. Hier vertrekt de eerste Ferry richting Noordzijde van het Lago en richting het slechtste stuk van de gehele route.
Bij aankomst op de veerstoep een kaartje gekocht. Ik was ruim op tijd . De Ferry komt eraan en er stappen mensen af. Ik wacht tot ik een seintje krijg om aan boord te komen. Maar dat komt niet. De tante die mij het kaartje heeft verkocht verteld me, dat de Ferry vandaag niet meer vaart ivm de windsnelheid op het meer. Het is nu 59 mijl per uur en dan is het verboden om te varen. Morgenvroeg om 10 uur proberen we het weer. Gelukkig is er een camping 200 meter terug. Daar een plekje betaald en mijn tent opgezet. Even lekker warm douchen en rusten. Later op de avond nog wat gegeten en slapen.

Maandag 22 februari. Lago Del Desierto - Candelaria Mancila. 26 km. Totaal 4637 km.
Heerlijk geslapen. Mede doordat ik wat warme kleding aangedaan heb en wat udates aan mijn slaapzak heb verricht. Om half 10 sta ik bepakt en bezakt bij de Ferry. En, ja, zo varen om 10 uur naar de Noordzijde. Om 11 uur sta ik aan de overkant en maak eerst nog een paar fotoos. Nog even een uitreisstempel bij de douana en dan op naar de berg.
Het meest slechte deel van deze fietstrip bestaat uit een stijging van 6 km. Geen weg maar een Horse trail.
Een geul met aan weerskanten af en toe een smal paadje. Verder grote stenen die op dat paadje liggen. Darnaast vele grote boomstronken en naast het pad doornenstruiken. Verder nog een 6 tal kleine riviertjes die je doormoet. Geen bruggetjes of iets dergelijks. Ook dit hoort bij deze tocht. Een geweldige ervaring. 5 jaar geleden van het Noorden naar het Zuiden. Nu dus andersom.
Hoeveel mensen kunnen zeggen dit ooit gedaan te hebben???
Wat een uitdaging.
Het is extreem afzien met tillen duwen, trekken, tassen eraf en sjouwen en af en toe een vloek.
Maar ik heb het gefikst. En daar ben ik best trots op.
Na een heel korte afdaling kom ik op de plek waar een grensbord staat van Argentina en Chile. Hier gaat het nu gemakkelijker. Nog wat riviertjes doorwaden en ik kom weer op een rippio pad. Om 5 voor drie sta ik in de Chileense douanapost om een inreisstempel in mijn paspoort te laten zetten. De postcommandant zegt heel vriendelijk tegen mij. Het spijt me te moeten mededelen dat de volgende Ferry naar Villa OïHiggins pas op zaterdag vertrekt. Ik kijk hem verbaast en vragend aan. Hij zegt, het is geen grapje.
Nou zeg ik, dan wordt het een lange rustperiode. Hij moet wel lachen om mijn reactie. Er is vlak voor de veerstoep een boerderij waar een hostel mogelijkheid is. En er is ook kampeergelegenheid bij. Gelukkig is er nog een plekje onder het dak. Zelfs een eigen kamer. Haha. In ieder geval tijd genoeg om mijn fiets eens een goede onderhoudsbeurt te geven. We zien verder wel. Een grote tegenvaller is het ontbreken van enige telefoon of internet verbinding. Maar ook wel heel rustig.

Dinsdag 23 februari. Candelaria Mancila. 0 km. Totaal 4637 km.
Rustdag. Vandaag een beetje gesleuteld aan mijn fiets. Mijn tasssen gerepareerd. Er waren enkele boutjes uitgerammeld. Gelukkig heb ik altijd wat reservespulletjes bij me. Het is zelfs nog steviger dan het was.
Verder nog een beetje rondgewandeld.
Eten maken en dan maar weer rusten en slapen.

Woensdag 24 februari. Candalaria Mancila.
Nog geen bericht over de Ferry. Aangezien hier geen verbinding is gaan berichten via de douana post.
Maar ook die horen maar weinig over het verloop van de reparatie aan de Ferry. Deze is namelijk 5 dagen geleden zwaar beschadigd.
Om half 9 komt er een bericht dat er een kleine Ferry aankomt. Aangezien er maar plek is voor 14 personen op dit bootje en ik als 22 op de lijst sta maak ik me dus niet erg druk. ]ik zal toch niet met deze Ferry meekunnen.
Even later komt de boerin bij me en zegt me snel mijn spullen te pakken. Om half 11 vertrekt de Ferry en alle 26 mensen die wachten kunnen mee.
Dus alles pakken en naar de veerstoep. Het bootje was net aangekomen en had een 15 tal gasten aan boord. Daarnaast veel eten voor de Douana post en voor de boerderij.
Met zijn 26 en en ook nog alle rugzakken en 7 fietsen gingen we varen. Iedereen heeft een zwemvest aan en moet tot het aanmeren deze blijven dragen. Kun je het je voorstellen. Een bootje waar 14 gasten op mogen, maar er zitten er 26 op. Lachen.
Om 1 uur in de middag stann we op de veerstoep 6 km vanaf Villa OïHiggins. Snel mijn fiets volpakken en dan naar het Hostel. Een warme douche en schone kleren en even de benen strekken in het dorp. En natuurlijk eten inslaan. Want morgen wil ik wel verder. Op naar de volgende Ferry.
6 km. Totaal 4643 Km.

Donderdag 25 februari . Villa OïHiggnis - Puerto Yungay. 112 km. Totaal 4755 Km.
Het is nog donker als ik mijn spullen pak. Nog een ontbijtje en als het licht is ga ik op pad.
Het miezert een beetje. De gehele dag zal het zo blijven. In ieder geval dicht bewolkt.
Gelukkig goed te berijden Rippio. Maar er zitten enkele steile bergen in deze route. ]het is weer ouderwets afzien. Toch bereik ik nog voor het vertrek van de Ferry de veerstoep. Precies 5 minuten heb ik over. De boot voort om iets over 7 af en een uur later staan we op de stoep bij Puerto Yungay.
Daar is een klein cafetariaatje waar ik eerst wat warms drink en even iets eet. ]dan nog even verder om mijn tent in het b os op te zetten. Een prachtige plek, die ik nog wist van mijn vorige reis hier.
Lekker slapen, morgen komt er weer een zware dag.

Vrijdag 26 februari. Puerto Yungay - Cochrane. 102 km. Totaal 4857 Km.
_ uur wakker. Mijn gisteren gekochte broodjes eten en een kop warme thee.
Het weer ziet er goed uit. Geen erg dichte bewolking en droog. In de loop van de dag zal het nog 23 graden worden. Heerlijk.
DE natuur rondom is net als gisteren prachtig. En het Rippio is hartstikke mooi en egaal. Het enige minpunt is het aantal steile beklimmingen. Soms moet ik weer van de fiets af en duwen. Maar het gaat verder prima. Tegen het eind kan ik wel goed voelen dat ik de laatste dagen wel erg diep ben gegaan. de spieren en botten begin ik al aardig te voelen. Morgen maar eens kijken hoe het gaat. Anders maar even een paar kortere etappes. Ik zie wel. Na de laatste beklimming sta ik boven op de berg en zie beneden Cochrane liggen. Mijn einddoel van deze dag. Nog 10 km afdalen en ik sta voor het Hostel dat mij op de Ferry aangeraden is door andere fietsers. Een prima adres. En ze hebben WIFI. Niet erg snel, maar mijn verhaal kan ik in ieder geval inbonken. Bij deze. De fotoos ga ik straks proberen te uploaden. Maar of dat hier lukt weet ik niet. Morgen weer verder op deze zware maar prachtige route.
Omdat ik niet weet of ik de komende dage WIFI heb wil vanuit Cochrane, Leo te Selle hartelijk feliciteren met zijn verjaardag op Zondag 28 februari. Wens je een fijn dag toe en groet iedereen van mij aub.

  • Oude botten by Je zusje
  • wat een avontuur! by Henk Te Kronnie


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active