Travel Journal

In Cusco.

(Tuesday 24 April 2012) by Louisb
Maandag 16 April 2012 Copacabana - Huarina 90 km. Totaal 6168 km.
Vanaf Copacabana eerst omhoog tot 4250 meter hoogte. dat is in ieder geval een lange warming up.Vervolgens ging het 40 km op en af. Het is een beetje raar weer. Danweer zon en dan weer bewolkt. Dat betekent wel , als het zonnetje schijnt is het al snel 24 graden. Maar als het bewolkt is zakt de temperatuur binnen no time naar zo,n 12 tot 15 graden. De laatste 2 km weer dalen naar het Lago niveau van 3800 meter. En daar ligt San Pedro Tiquina. Daar moet ik op een houten vlot met mijn fiets. Op dat vlot staat al een bus. En het voelt niet erg stabiel ook. Passagiers uit de bus worden met kleine bootjes naar de andere zijde gebracht. Wel een vreemde gewaarwording op zo,n schommelend vlot. Trouwens zwemvesten oid hebben ze hier niet. Na 10 minuten aan gene zijde. Het dorp heet San Pablo Tiquina. Daar op het marktplein even een rustpauze gehoudenen wat gegeten en gedronken.De redenen waarom hier geen brug word gebouwd.?? Dat zou betekenen dat het grootste deel van de bevolking van beide dorpjes op slag werkloos zouden worden. Na de pauze de berg weer op. Gelukkig dit keer maar tot 4100 meter hoogte. De volgende 40 km vielen mee, af en toe een klein stukje dalen en weer omhoog. Maar gelukkig niet al te steil. Goed fietsbaar dus. Om 4 uur in de middag sta ik in Huarina, een klein dorpje op de driesprong La Paz, Copacabana en de Oostoever van Lago Titicaca. Al gauw heb ik een Alojamento gevonden. Geen warme douche, dus maar een beetje poedelen. Daarna eten inkopen voor morgenvroeg en een warm visje in het systeem. Er zwemmen er nog genoeg in het lago. Lekker vroeg slapen.
Dinsdag 17 April 2012. Huarina - Puerto Carabuco 82 km. Totaal 6250 km.
Na het ontbijt om 9 uur op pad. Als ik op 3850 meter hoogte zit begint het oude liedje van de Alti Plano weer. 50 meter naar boven en dan 50 meter omlaag. Maar wederom geen steile stukken. Maar evengoed erg vermoeiend. Bijna de hele weg zicht gehad op het Lago. Het is erg vruchtbare grond hier. Heel veel mensen zijn op het land aan het werkIk heb zelfs een tractor bezig gezien. Na het dorp Achacachi begint het van de bergen uit zachtjes te regenen. Wat erger is , de wind komt uit het Noordwesten en neemt in kracht toe. Na zo,n uurtje is het weer droog en kan het regenjack weer uit. Ik fiets in de korte broek en mijn benen zijn ingevet, dus geen regenbroek. En weer een bult van 4125 meter hoogte in het parcours, hoe krijgen ze het voor elkaar. Het eerste stuk was zo steil dat ik heb moeten duwen. Daarna met veel moeite op de fiets blijven zitten.Boven aan een prachtig uitzicht. Aan de ene kant het lago en achter me het dal met in de verte het dorp. Vervolgens een km of 20 op 4100 meter blijven fietsen over een soort rug. De laatste 3 km weer bergaf naar de bekende hoogte rond de 3800 meter tot in het dorp Puerto Carabuco. Op de plaza zie ik een alojamento, een kamer voor 1 nacht, ja dat kan wel. Dat kost wel 20 Bolivianos. Nou het moet dan maar. (omgerekend is dat 2,25 Euro) En wederom geen douche, wel een buitenkraan. dus weer lekker poedelen. Vervolgens op de plaza gezeten met een colaatje. Hier is dus echt niets te beleven, heerlijk. Straks warm eten naast mijn kamer in het restaurantje. Morgen gezond weer op.
Woensdag 18 april 2012. Puerto Carabuco - Moho 88 km. Totaal 6338 km.
Dicht bewolkt en 8 graden. Koud he. De eerst 15 km tot escoma mooi asfalt. Toch gaat het weer omhoog en omlaag. In estoma even wat gedronken en toen kwam de surprise. De weg laigt er de komende 25 km helemaal uit. Nog erger dan in Patagonie. En ook nog af en toe flink omhoog. Duwen dus. Gelukkig klaarde het wat op en het zonnetje kwam er ook goed door. Na een paar uur ploeteren kom ik in het Boliviaanse grensplaatsje Puerto Acosta aan. Maar, geen douanepost te zien. Nou verder dan maar. De weg bleef slecht. Ineens sta ik bij een gehuchtje, waar tientallen vrachtwagens staan te laden en te lossen. Volgens mij sta ik in een smokkeldorp. Ik passer een grenspaal met duidelijk Peru erop. Maar ook hier geen Peruvaanse Douane. Verder dan maar. Maar ja, ik heb geen stempel in mijn paspoort, maar ik sta wel in Peru, wat nu?? Na een afdaling over erbarmelijk slecht rippio kom ik weer aan de oever van het Lago. Een asfaltweg. In het dorp Moho zet ik een punt achter een lange dag van afzien. Hostal, douchen en slapen. oh ja ook nog wat gegeten.
Donderdag 19 april 2012. Moho - Juliaca 96 km. totaal 6434 km.
Vroeg op, ontbijt en weg. De eerste 45 km is de weg niet al te best. Het weer en het uitzicht is prima. Het zonnetje schijnt en gedurende de dag word het 23 graden. Een nadeel is dat er weer zo,n puist van 4200 meter hoogte in de weg ligt. Nou ja, maar wwer gauw vergeten. In het plaatsje Huance even wat gegeten en gedronken. Vervolgens over een goede asfaltweg richting Juliaca. Een stadmet ruim 60.000 inwoners. Hier zal ik ergens een stempel in mijn paspoort moeten halen. dat heeft me eigenlijk het meest beziggehouden vandaag.
Vrijdag 20 April 2012. Juliaca - Santa Rosa 138 km. Totaal 6572 km.
Voor het grote vertrek eerst bij de Nationale Politie langs geweest. Gelukkig iemand doe erg goed Engels sprak. Uitgelegd over mijn grenspassage en dat er nu geen Entrada stempel van Peru in mijn paspoort staat. Dat ik nu eigenlijk illegaal in Peru ben. Daar moest hij wel om lachen, maar hij maakte ook de opmerking dat , dat natuurlijk ook zo was. Maar, als er geen controle is, is de reiziger niet veel te verwijten.Om een lang verhaal kort te maken. Ik heb een stempel in mijn paspoort gekregen, maar als ik in Cusco kom moet ik naar de emigratiedienst om daar een officieel stempeltje te halen. Ondertussen is de ochtendkou verdwenen, dus lekker in de korte broek en mouwloos hemd. Juliaca is een drama, de wegen zitten vol gatenen het stuift verschrikkelijk. Door komen dan nog de hevig kwalmende auto,s, bussen en vrachtwagens bij.En niet te vergeten de motortaxis. Even buiten de gemeentegren een prachtige asfaltweg. Geen gaten, geen vuiligheid. Alleen de kwalm uit de voertuigen blijft. Bijna de hele weg door enkele groene dalen gefietst. Hier wel grote percelen met Gerts, tarwe en haver. En prikkeldraad, dat heb ik lang niet gezien.Ook de bergen zijn natuurlijk weer mooi. Nog steeds fietsend op 3800 meter hoogte. Af en toe 50 meter erboven of eronder. Alleen wind tegen. Maar ja, je kunt niet alles hebben. Als ik na zo,n 95 km aankom in het dorp Ayaviri zie ik een hostal. Ik naar binnen om te vragen of ze een warme douche hebben, nee dus. Nou dan fiets ik verder. Even vererop wat gegeten en gedronken. Het volgende dorp had geen slaapplek. Santa Rosa is nu nog 22 km fietsen en ik hen nog ruim 1 uuur echt licht. Gaan met die banaan.
Met schemer kom ik aan in Santa Rosa, In het midden van het dorp een Hospedaje. En er is warm water om te douchen. Goed gegokt . Ook slaapt er een stel uit Alabama USA, die ik vorige week bij Copacabana al had ontmoet. Natuurlijk even bijgepraat over de afgelopen week. Maar daarna toch lekker douchen en wat warms eten. Even wat lezen en dan lekker slapen.
Zaterdag 21 April 2012. Santa Rosa - Combapata 100 km. Totaal 6672 km.
Gedurende de dag 25 graden, dus lekker fietsweer. De eerste 30 km gingen eerst vals plat omhoog en de laatste 5 km waren zo,n 5 %. De pas waar ik overheen moet is 4335 meter hoog. Eigenlijk was het best goed te doen, mede door de lekkere temperatuur en bijna geen wind. Boven op de pas is een grote parkeerplaats voor toeristen bussen. En naast die parkeerplaats staan er allemaal mensen hun kleedejes, truien en wat weet ik niet allemaal meer te verkopen. De prijzen liggen beduidend hoger dan in de kleine dorpjes en misschien wel de grotere plaatsen. Toch word er goed verkocht. Meestal door mensen uit reisgezelschappen, die in 3 weken een groot deel van Peru en Bolivia en Chili gaan bekijken. (vanuit de bus). Na die interessante pauze mijn lange broek en regenjack aangetrokken. De volgende 40 km is vals plat naar beneden. Van 4335 meter naar 3550 meter hoogte. Af en toe even stoppen om te genieten van het uitzicht. Aangekomen in Sicuani besluit ik eerst wat warms te eten. tijdens het eten besluit ik in een dorpje verderop te overnachten. Zodoende heb ik nog zo,n 2 dagen fietsen tot Cusco.Het laatste stuk begint het te onweren en daarna zachtjes te regenen. Als ik in het Hostal in Combapata ben begint het pijpestelen te regenen.Precies op tijd binnen, goed gedaan.
Zondag 22 april 2012. Combapata - Oropesa 83 km. Totaal 6755 km.
Vandaag d gehele dag door een groene vallei , naast of in de buurt van een rivier gefietst. Af en toe een korte klim, maar daarna gelukkig ook weer omlaag. De hele dag door een prachtige natuur gefietst. En ook nog lekker weer. Onderweg weer vele dorpjes. In de grotere de traditionele zondagsmarkt. Genoeg te eten en te drinken dus. Voor het dorp Andahuaylillas stop ik om een Aquaduct uit de 11 e eeuw te bekijken. Het is duidelijk te zijn dat er 2 poorten in zaten. Hierdoor was het dal eigenlijk afgesloten. Erg mooi bewaard gebleven. In het dorp Oropesabesluit ik een slaapplek te zoeken. Daarna douchen en vis met friet. Nog even op de Plaza gezeten, brood voor het ontbijt gekocht en slapen.

  • illegaal by je zusje
  • Peruaanse marine? by Silvio
  • leuk! by jorgen
    • Copacabana isla del Sol by louis


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active