Travel Journal

El Calafate Argentina

(Friday 10 February 2012) by Louisb
Hoera, in Argentina. Dat heeft behoorlijk wat zweet, bloed en vl..... gekost.
Zondag 5 februari 2012 Villa O,Higgins. Een Rustdag heerlijk. Omdat er echt helemaal niets is te doen hier, heb ik alleen maar geluierd en wat gelezen. En natuurlijk urenlang een paar foto,s geupload. Wat een WeFi verbinding. En geen telefoonsignaal.

Maandag 6 februari 2012. Villa O,Higgins - Grens Chile Argentinia 23 km. Totaal 2514 km
Wat een dag, eerst 7 km over het laatste deel van de Caratera Austral naar de Ferry. Dan met de Ferry naar Candelera Mancilla, daar al de zooi van de boot pakken en op slot aan de wal. Vervolgens weer inschepen voor het bezoek aan de Gletsjer. En wat een tocht, door de enorme wind was er behoorlijke golfslag. Niet iedereen zach er meer fris uit. Maar aangekomen bij de gletsjer was dit allemaal vergeten. wat een gezicht, Te mooi om te omschrijven. Je moet het gewoon zelf zien. Ik denk dat foto,s iets zeggen, maar lang niet alles. Veel foto,s geschoten en een glaasje gedronken met een stuk gletsjerijs erin. Het smaakte oud, hahaha. Na een uurtje dobberen bij de gletsjer weer terug naar Candelera Mancilla, en weer op de fiets.Natuurlijk wel eerst mijn fietskleren aan. Omdat het komende stuk van 23 km bekend staat om het moeilijkste stuk van de hele reis van Santiago naar Ushuaia heb ik gepland om de eerste 16 km tot aan de grens met Argentina te rijden en daar te kamperen. De meeste andere fietsers en Hikers hadden allemaal hun plan gereed. Ik was blijkbaar de enige die tot de grens wilde fietsen. Ook goed. Om half 7 in de avond gestart. Om 7 uur begon het pijpestelen te regenen. En dan ook nog klimmen tot 680 meter over een karrenspoor met veel kuilen en stenen. Om half tien kom ik doornat en koud aan bij de grens. Het enige dat ik zie is een bord met Chile en Argentina. Zo goed en zo kwaad als mogelijk is met het laatste daglicht nog wat foto,s gemaakt. Daarna de tent tussen de borden in het niemandsland opgezet. De Coleman brander aangestoken en in de tent gezet. natte kleren uit en droge kleren aan. Ondertussen was het in ieder geval warmer als buiten. Pasta gekookt, een halve liter thee. en het systeem werd ook weer warm.
Half 12 brander uit en lekker in de warme slaapzak. Een raar idee eigenlijk, kamperen in niemandsland.

Dinsdag 7 februari 2012. Grens - El Chalten 43 km. Totaal 2557 km
De hele nacht en ochten heeft het geregent. >:-(Ook sneeuw en hagel is er gedurende de ochtend gevallen, bij aankomst Argentijns douane post scheen het zonnetje. Maar eerst nog de 7 zwaarste km van de gehele tocht. Eerst mijn Teva sandalen uit de tas gepakt en gebruiksgereed boven op de bagage geknoopt. En dat zou nodig zijn. Door de overvloedige regenval waren al de riviertjes behoorlijk wat breder geworden. Het pad is niet meer dan een horse trail, hier komen in principe alleen maar paardrijders en Hikers. En natuurlijk die fietsers die van Chile naar Argentina gaan. Op de moeilijke manier dan. Je kunt ook met een omweg van enkele hondeerden kilometrs met de bus. Maar dat doen er maar weinig. Want dit is echt onvergetelijk. Het is stijl, er liggen rotsblokken in de weg. veel modder, water in de vorm van plassen en rivieren, diepe geulen waar de paarden door lopen, boomwortels, omgevallen bomen enz.
En het water is koud. Bij het eerste riviertje Hiking boots uit ,sokken uit en de Teva,s aan. Eerst even peilen hoe hoog het water komt. Net onder de knieen. goed zo.
Vervolgens de fiets en door de rivier over al de dikke keien stuiteren. Hehe over. Teva,s aanhouden, de broek ik hoog laten, want er zal zo wel weer een hindernis komen. Langs de kant staan allemaal struiken met doorns, geen pretje dus met blote benen. Maar ja, je moet wat. Er komt ook nog een redelijk brede rivier. Zonder te peilen ga ik direct met mijn fiets naar de overkant. Maar dat wordt gelijk bestraft. Het water is op sommige plekken ongeveer 20 cm dieper dan mijn broekspijpen zijn opgerold. Nat dus en dat is nu even niet leuk. Nat en dolblij kom ik 2 1/2 uur later aan bij de Argentijnse Douane post. Eerst maar even afdrogen en mijn boots weer aan. 5 minutren later had ik mijn stempel en mag ik 90 dagen in Argentina blijven. Nou dat zal ik niet redden. In het zonnetje al mijn spullen uit de tassen, tent opgezet om te drogen en al de andere spullen ook. Met een uurtje was alles weer droog, of er niets gebeurd was.Onderrtussen kwamen ook de andere bikers en Hikers binnendruppelen. Om 6 uur vertrekt de Ferry over het Lago Del Desierto. en om 7 uur staan we aan de andere kant van het Lago. Op de fiets en met een stevige bries in de rug Richting El Chalten. Na 2 uur over het allerlaatste Rippio, voorlopig dan, kom ik aan in El Chalten. Een Hostel zoeken, boeken voor 2 nachten, eten, douchen en lekker slapen. De verhalen over dit stuk weg/ pad kloppen. Het is tot nu toe het meest verschrikkelijk stuk. Je kunt het zien aan de gezichten op de groepsfoto, die gemaakt is op de veerstoep van Lago Les Desierto.
En dit was echt eenmalig, voor mij dan.:-D

Woensdag 8 fegruari 2012. Totaal 2557 km.
Rustdag in El Chalten. Echt alleen maar bijkomen. Jammer dat ik geen telefoontje heb kunnen plegen om Sjaak met zijn verjaardag te feliciteren. Vanaf deze plaats dan. :o)Ik drink er wel een colaatje op.

Donderdag 9 Februari 2012. El Chalten - El Calafate 199 km. Totaal 2758 km.
Vroeg op ontbijten en op weg. de eerste 90 km met harde wind in de rug afgelegd in 3 uur, ondanks wat lichte stijgingen. Na 90 km rechtom en de wind af en toe schuin voor, maar het meest schuin achter. Heerlijk. De laatste 32 km wederom rechtsom en ja, je raad het al, wind pal tegen. En nog steeds net zo stevig als de afgelopen uren. Dat wordt dus bikkelen. Na ruim 3 uur tegenwind kom ik leeg aan in El Calafate. Na 12 uur op de weg te hebben doorgebracht vind ik gelukkig direct een bed bij het Hostel International El Calafate. Hier blijf ik 3 nachten. Eerst natuurlijk om bij te komen en verder om de gletsjer te bezoeken.
De fietsdag was erg pittig, maar fietsen over de Argentijnse Pampa met onvergetelijke vergezichten maakt achteraf alles weer goed. Wat een geweldig wijds landschap. En ook de temperatuur was heerlijk, tot 25 graden, plus.;-)

Vrijdag 10 februari 2012. El Calafate Totaal 2758 km.

Een rustdag die ik dubbel en dwars heb verdiend. Laat ontbijt. Daarna computer opstrarten en het verhaal inkloppen en de foto,s uploaden. Verder alleen voor het eten kopen en een ticket voor de Gletsjer Perito Moreno de deur uit. Het is droog en 20 graden buiten. En er staat een stevig briesje.

Jan Brockotter en Henk te Kronnie, van harte gefeliciteerd met jullie verjaardag en een fijne dag toegewenst.:-)
Hopenlijk ben ik er volgend jaar bij

  • mooi by Fabian, Esther & Julian
  • prachtig by henk te kronnie
  • Prachtig by je zusje
  • Mooi, mooi!!!! by Leo en Nienke
  • fantastisch by Rinus en Ineke


Home | Features | Sign Up | Contact | Privacy Policy | Terms & Conditions | © 2006 - 2017 TravelJournal.net
Note: Javascript is not active